2026-11-12 (Czwartek)
Józef Ginter (Wydział Medyczny UW)
Badanie rozmiarów, kształtów i sztywności nanopęcherzyków lipidowych
Piętnaście lat temu odkryto, że komórki ciała ludzkiego komunikują się ze sobą przesyłając listy zapakowane do kopert tak małych, że nie da się ich zobaczyć pod mikroskopem optycznym. Te otoczone błoną lipidowo-białkową nanoobiekty, krążące w płynach ustrojowych człowieka, stały się przedmiotem bardzo licznych badań w dziedzinie medycyny, biologii i chemii.A co do badań nanopęcherzyków wnosi fizyka?
2026-11-05 (Czwartek)
dr Marcin Penconek (Wydział Zarządzania UW)
Teoria oscylacji alfa, 8-12 Hz, w sieciach atraktorowych
Aktywność oscylacji alfa (8-12 Hz) charakteryzuje stan spoczynku mózgu na jawie. Zmiany w aktywności alfa zostały powiązane z szerokim zakresem procesów poznawczych, co sugeruje ich znaczenie funkcjonalne.W prezentacji omówimy teorię, która łączy pogląd na te zjawiska. Proponujemy, że rola oscylacji alfa polega na zapewnieniu stabilizacji stanu spoczynku sieci atraktorów.Nasza teoria jest zgodna z wieloma (ale nie wszystkimi) wynikami eksperymentalnymi i stanowi brakujące ogniwo między wieloma wcześniej zaproponowanymi teoriami roli oscylacji alfa.
2026-10-29 (Czwartek)
mgr inż. Magdalena Węgrzyn (Politechnika Śląska)
Promieniowanie w ułamku sekundy – na czym polega fenomen FLASH?
Radioterapia jest jedną z podstawowych metod leczenia nowotworów. Jej celem jest zniszczenie komórek nowotworowych przy jednoczesnym ograniczeniu uszkodzeń zdrowych tkanek. W ostatnim czasie przedmiotem intensywnych badań jest nowa metoda radioterapii, zwana "radioterapią FLASH", która wykorzystuje niezwykle wysokie dawki promieniowania podawane w ułamku sekundy. Badania przedkliniczne wskazują, że metoda ta może ograniczać uszkodzenia zdrowych tkanek, zachowując skuteczność w niszczeniu komórek nowotworowych. Mechanizmy stojące za zjawiskiem FLASH nie są jeszcze w pełni zrozumiane, co utrudnia jej bezpieczne i efektywne zastosowanie kliniczne.Istotną rolę w odpowiedzi komórek na promieniowanie odgrywają uszkodzenia DNA oraz reakcje chemiczne zachodzące pod wpływem promieniowania. Gdy promieniowanie dociera do komórek, powstają wysoce reaktywne cząsteczki, które mogą uszkodzić DNA. Niektóre białka obecne w komórkach zapobiegają części tych uszkodzeń neutralizując reaktywne cząsteczki. Poziom tlenu także ma wpływ na liczbę i stopień uszkodzeń. Zrozumienie tych zależności może pomóc wyjaśnić, dlaczego bardzo krótkie napromienianie z wysoką mocą dawki może wywoływać inne skutki biologiczne niż konwencjonalna radioterapia. Badanie tych zjawisk wymaga połączenia eksperymentów i symulacji komputerowych. Plazmidowe DNA, czyli niewielka, kolista cząsteczka DNA, stanowi prosty model pozwalający analizować uszkodzenia materiału genetycznego po napromienianiu. Do ich oceny można wykorzystaćelektroforezę w żelu agarozowym oraz mikroskopię sił atomowych (AFM), która umożliwia obrazowanie pojedynczych cząsteczek DNA. Symulacje Monte Carlo pozwalają natomiast odtwarzać procesy fizyczne i chemiczne zachodzące w skali nanometrycznej. Połączenie podejścia eksperymentalnego i obliczeniowego może przyczynić się do opracowania udoskonalonego modelu efektu FLASH, a w dalszej perspektywie do rozwoju skuteczniejszych i bezpieczniejszych metod leczenia nowotworów.
2026-10-22 (Czwartek)
dr Mateusz Wiliński (Wydział Fizyki UW)
Statystyczne uczenie i wnioskowanie dla dynamiki na sieciach
Podczas mojej prezentacji chciałbym podzielić się wiedzą na temat statystycznego wnioskowania, uczenia i optymalizacji dla modeli dynamiki na grafach. Przede wszystkim skupie się na realistycznym problemie uczenia w przypadku niepełnych i zaszumionych danych. Problem ten w przypadku dużych grafów jest wymagający obliczeniowo i w związku z tym wymaga przybliżeń. Jednym z takich przybliżeń jest wywodząca się z fizyki statystycznej (oparta na swobodnej energii Bethego) technika dynamic message passing. Jest ona ścisła na drzewach i zaskakująco dokładna w przypadku grafów rzadkich. Przedyskutuję problemy na jakie natrafiliśmy podczas pracy nad tym zagadnieniem i pewne interesujące wyniki do których nas owe problemy doprowadziły.
2026-10-15 (Czwartek)
mgr Edyta Dąbrowska-Szewczyk (Wydział Fizyki UW)


